Variabele beloningen en bonussen voor ING bankiers

Vandaag in het Radio 1 journaal het bericht dat in Amerika de verzekeraar AIG zwaar onder vuur ligt vanwege 165 miljoen aan bonussen terwijl het bedrijf staatssteun ter waarde van 160 miljard ontving. President Barack Obama zelf verslikte zich al bijna in zijn boosheid over deze volgens hem schandalige beloning aan falende managers. Zijn collega in de regering senator Charles Grassley ging nog een stapje verder door het Japanse systeem van Harakiri te roemen. Managers zouden volgens hem ontslag moeten nemen of zelfmoord plegen.

In Nederland is het banksysteem natuurlijk niet vergelijkbaar met het Amerikaanse of zelfs Engelse banksysteem. ING betaalde over 2008 zo’n 300 miljoen euro aan bonussen terwijl het tot nu toe 10 miljard aan steun kreeg van minister van financiën Wouter Bos. Ehm…. 10 miljard aan steun en 300 miljoen aan bonussen komt uiteindelijk op een percentage van 3% en de Amerikaanse som komt op 0,10% uit…

Voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) Boele Staal lichtte vandaag in hetzelfde Radio 1 journaal de stelling nog maar eens toe. In Amerika betrof het echte bonussen, dus extra salaris op basis van geleverde prestaties. In Nederland bij de ING betrof het niet alleen bonussen maar ook variabele delen van salarissen volgens de voorzitter.

Maar wat is eigenlijk het verschil tussen een variabel deel van je salaris en een bonus? Een bonus is toch een resultaat afhankelijk deel van je salaris op basis van presteren? Het nut hiervan is de fluctuatie met het bedrijfsresultaat. Als het met het bedrijf goed gaat, is dit (grotendeels) te danken aan het functioneren van het personeel, dus krijgt dit personeel een deel van de winst. Bij verlies echter is het systeem bedoeld om mee te fluctueren, dus krijgt ditzelfde personeel een deel van het verlies. Negatief salaris wordt niet uitgekeerd, dus is de bonus bij verlies 0 euro.

Ik zie het verschil niet meer. Ik ben groot voorstander van variabele beloningen, in mijn optiek ook wel bonusstelsels genoemd. De reden hiervoor is dat ze een bedrijf gezonder maken door aan de ene kant een incentive voor goed presteren te geven en aan de andere kant mee te bewegen met een eventueel moeilijk financieel jaar voor het bedrijf. Maar wat als de beloning alleen maar naar de pluskant uit kan vallen en niet naar de minkant? Volgens mij hebben we het dan over korte termijn visies en snelle winstpakkers en dus zeer ongezonde bedrijfsvoering.

Over Niels Bruinsma

Having worked at both international and national media agencies by now I have experience in almost every possible workfield. This gives me a broad view of markets and effective media- and marketingcampaigns. Also I am greatly interested in media channel- and effectiveness surveys and have an open mind to all new ideas and views. Clients: L'oreal luxury products division (Lancome, Ralph Lauren & Armani), ABN AMRO, Auping, Shell, Estee Lauder Companies (Clinique, Estee Lauder, Tommy Hilfiger, DKNY), British Airways, V&D, HEMA, Kijkshop, Icesave, OHRA, SNS Fundcoach, Super de Boer, Oad Group and Seat Specialties:The most important driver for my personal ambition is my passion for what I'm doing. This driver is responsible for keeping myself updated in Dutch and international media developments.
Dit bericht is geplaatst in Politiek. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.